Blog, exclusief, Fashion, lingerie, lingerie productie, ondernemer

Mijn ontwerptafel, deel 2!

Vertellen hoe ik ontwerp, daar heb ik in mijn eerste blog over verteld. In diezelfde blog beloofde ik jullie nog eens mee te nemen in hoe ik deze lingerie heb gemaakt. Want nadat de ontwerpen zijn gemaakt gebeurt er nog een heleboel.

De zoektocht naar de modellen is geweest voordat ik aan mijn ontwerpen begon. Op deze manier heb ik tijdens het ontwerpen rekening kunnen houden met de wensen van de modellen evenals hun figuur. Dit heb ik gedaan omdat het voor een shoot van belang is dat het model denkt: ‘Ik ben mooi’, dit zorgt ervoor dat ze straalt. 


De ontwerpen omzetten in patronen ging niet vanzelf. Sommige patronen had ik nog nooit gemaakt. Hoe zorg ik ervoor dat het patroon op de juiste manier in elkaar overloopt? Waar kan ik ruimte weglaten zodat er geen rare bobbels ontstaan in de bh. Hoe zorg ik ervoor dat het patroon op elkaar aansluit en het patroon op maat is? 

Dit zijn enkele vragen die ik mijzelf stel terwijl ik over mijn patroon gebogen zit. En geloof mij, soms klopte het patroon gewoon niet en kon ik beter even iets anders gaan doen. Alleen was daar ook de einddatum, de datum van de shoot. Stoppen kon ik dus niet.

Op dit soort momenten heb ik altijd last van spanningshoofdpijn, want kan ik dit wel? Is het niet te ingewikkeld? Opgeven staat gelukkig niet in mijn woordenboek en ik ga gestaag door, soms wordt ik dan ook vergeleken met een diesel. Oplossingen bedenken en deze uitproberen. Dat betekend voor mij knippen en plakken met papier, want daar leer ik van. 

Wat gebeurt er met het papier? Hoe worden deze stukken papier een bh? Waar blijft papier over en waar verdwijnt er teveel. Als ik dit heb gedaan, knip ik deze papieren bh weer kapot en zijn dit mijn voorbeelden voor het patroon.

Dit patroon maak ik kloppend en meet ik na. Dit is belangrijk omdat een bh bestaat uit kleine stukken stof en elke halve centimeter teveel of tekort aan stof te zien is, misschien zelfs al een millimeter. Hierna ben ik de eerste lingerie van mijn collectie gaan maken. Deze maak ik nog niet van de originele stof, allereerst maak ik het proefmodel. 


Dit is de lingerie die ik daarna heb doorgepast met de modellen. Tijdens het passen van deze lingerie kan ik zien welke veranderingen ik nog moet maken aan het patroon voordat de lingerie aansluit als een tweede huid.

Dan de planning om de doorpas mogelijk te maken met de modellen. Ze kwamen uit Enschede, Rotterdam en Zeeland, dit was een flinke uitdaging met tijdsdruk. Ik ben mijn modellen dan ook dankbaar dat ze het mogelijk hebben gemaakt. Vanuit Enschede naar Ede, waar mijn vriend woont. Vanuit Zeeland naar Ridderkerk, waar we bij mijn schoonouders in huis mochten doorpassen en ik was welkom in Rotterdam. 

Ik, met mijn nodige hulpmiddelen zoals spelden, een schaar, een meetlint en net als mijn modellen een gezonde dosis spanning. Deze doorpas lingerie moest wel goed zitten. Er was geen tijd voor nog een ontmoeting.  

Tijdens de doorpas hebben we gelachen en gepiekerd. Dat piekeren deed ik, want wat moest ik veranderen aan het patroon en vooral ook wat niet? Gelukkig zat het meeste goed en voelde alle modellen zich vrij om hun inzichten met mij te delen. Ook voelde ze zich op hun gemak, want ik kom tijdens een doorpas vrij dichtbij. Lingerie ligt op de huid en om een tweede huid te kunnen creëren moet ik precies kunnen zien wat ik wel of niet moet aanpassen. Ook hier telt iedere millimeter.


Thuis was het aan mij om de patronen aan te passen. Knippen en plakken met papier. De patronen kloppend maken waarna ik kon gaan beginnen aan de originele lingerie. Mijn hart maakt zelfs nu nog een sprongetje als ik hier aan denk, want wat is het heerlijk om met zulke mooie stoffen te kunnen werken. 

Stoffen uitgezocht in het buitenland of bij Kantjeboord in Amsterdam. Ik kon ermee aan de gang. Het spelden van de patronen op de stof, knippen, de eerste stiksels. De details die ik heb toegebracht aan de lingerie. De stiksels die moesten kloppen op een paar millimeter omdat anders de beugel niet meer door de beugelband kon of omdat ik het anders niet mooi vond.

Ik kijk er met plezier op terug. Ik heb ook onwijs veel geleerd in deze tijd. Een tijd dat ik alles tegelijk moest doen. Naast het feit dat de collectie op tijd klaar moest zijn, was er ook veel om te regelen. Renate heeft mij hier heel erg veel bij geholpen, zij heeft onder andere het draaiboek gemaakt voor de dag van de shoot. Dit heeft een grote waarde gehad en is een richtlijn geweest voor het hele team tijdens de dagen van de shoot. 

De shootdag, die kwam met forse schreden dichterbij en de collectie was nog niet klaar. Ik heb een week vrij genomen van mijn werk om mij volledig te kunnen focussen op mijn collectie. Dit is een slimme beslissing geweest, er moest nog onwijs veel gebeuren. Ik weet ook niet hoe ik erbij heb gelopen in die week. Ik durf met zekerheid te zeggen dat ik een paar tranen heb gelaten, want waarom wilde ik dit ook alweer? Daarnaast heb ik ook momenten gehad dat ik me zo trots voelde, dit waren de momenten dat ik iets af had gemaakt. Met bloed, zweet en tranen. En vooral heel veel liefde. 


De laatste dag voor de shoot was aangebroken. Ik heb die dag echt zo hard gewerkt, zelfs mijn vriend heeft geholpen. Ik gok dat hij degene was die op de grond op zijn knieën zat stof te knippen. Die nacht heb ik 2 uur geslapen, voordat ik mijn bed weer uit ging. Douchen en hup de auto in. Hier zat ik met een kussen in de hoop dat ik nog iets kon slapen, vanzelfsprekend lukte dat niet. Gezonde spanning noemt men dat! 

Op de shootlocatie heb ik nog het een en ander afgemaakt, terwijl het team al bezig was om de mooiste beelden te creëren. Hieronder zie je een kleine samenvatting van deze dag. Voordat je deze kijkt, wil ik je graag nog vertellen dat dit niet mogelijk was geweest was zonder het team dat deze dag om mij heen stond! Nogmaals dank!    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *